Het was 12 november 1999, het was half tien ’s morgens, het was nauwelijks licht en uit de duistere hemel viel een vermoedelijk eindeloze regen. Ik stond voor het raam, iedereen was weg, naar school en kantoor en ik dacht: ’Wat heb ik gedaan?’ Het was de eerste dag van de vut en tevens mijn 61ste verjaardag. Ik had ook gewoon kunnen blijven werken tot mijn 65ste, maar ik was blij te kunnen gaan, tijd voor van alles en nog en vooral: nooit meer reorganisaties, functioneringsgesprekken, eindeloze vergaderingen. Maar nu leek het wel of ik spijt had.
Ik stond voor het raam en ik dacht: moet ik eigenlijk geen stukje schrijven? Het laatste anderhalve jaar van mijn leven had ik dagelijks een stukje geschreven voor pagina 3 links onderaan, wat ze tegenwoordig een ‘column’ noemen en het was, zoals het hoort, een dagelijkse gewoonte geworden. Ik was het gemakkelijker gaan vinden wèl een stukje te schrijven dan géén stukje te schrijven en een dagelijks stukje is gemakkelijker dan een wekelijks en dus zette ik de computer aan en schreef een stukje.
Eerlijk gezegd was ik al enkele maanden tevoren op het idee gekomen, ik had al een website ingericht en had dat als onhandig en ongemakkelijk ervaren. Ik had wel gehoord van het verschijnsel weblog maar om de een of andere reden dacht ik dat een columnist daar bóven moest staan en zo modderde ik de eerste vijf jaar met die pagina die, zo drong langzaam tot me door, vooral bedoeld was voor statische mededelingen. Destijds was het al modieus geworden dat een bedrijf een website had, maar dat was bijna uitsluitend een statische advertentie die nooit veranderde – en ook nooit door iemand bekeken werd. Zo’n pagina had ik bij de provider Tripod, die ik bestookte met vragen ‘of het allemaal niet wat makkelijker kon’. Ik kreeg nooit antwoord.
Eind 2004 zag ik steeds meer weblogs en met name die van Adriaan Jaeggi, een door mij gewaardeerde columnist, trok mij aan. In diezelfde periode hervond ik het contact met Guido t’Sas, die er ook al op aandrong dat ik een ‘weblog’ zou maken. Na enig wikken en wegen besloot ik bij Jaeggi’s ‘provider’, Typepad in Californië, een weblog te openen en die ging eind januari 2005 in de lucht. Wat een gemak – je kon er gewoon een stukje in tikken en opslaan en klaar is Kees.
De problemen met de Tripodpagina – de ‘service’ was soms een paar weken achter elkaar eenvoudig uit de lucht – hadden er overigens toe geleid dat ik me steeds minder had gehouden aan het voornemen ‘minstens 300 columns per jaar’. Ook door andere omstandigheden schreef ik er in totaal maar ongeveer honderd in de jaren 2002 en 2003 samen.
Vanaf januari 2005 heb ik de 300 stuks per jaar gemakkelijk gehaald. Niet allemaal even goed natuurlijk en ze zijn van lieverlede ook steeds langer geworden, een moderne tabloidkrant zou er inmiddels geen weg meer mee weten. Met de totale productie zou ik gemakkelijk tien boeken van ieder 250 pagina’s kunnen vullen. Vreest niet: ik ga dat niet doen.
Ook het bezoek nam gestaag toe. In de eerste jaren gingen er soms weken voorbij zonder dat er iemand keek. Tegenwoordig zijn het ongeveer 100 mensen per dag die de moeite nemen dit weblog te openen. En sinds die twaalfde november 1999 hebben gemiddeld vijftig mensen per dag 72 pagina’s van de blog opgeslagen.
Ik ga gewoon nog een poosje door.
Ik sta trouwens nooit meer moedeloos voor het raam naar de neerdrenzende regen te kijken.
Twee keer gefeliciteerd, Sante.
Geplaatst door: Rob | donderdag 12 november 2009 om 8:20:22
Keep up the good work. Proficiat! ;-)
Geplaatst door: twitter.com/marc2b | donderdag 12 november 2009 om 8:28:18
Santé, proficiat met die cijfers op de teller('s)! Een hele prestatie. Hopelijk ga je zo door, nog vele jaren!
Geplaatst door: Arthur | donderdag 12 november 2009 om 8:30:25
Gefeliciteerd. Voor mij is Santelogie ook een uitlaatklep geworden, met de nadruk op 'klep' wel te verstaan. Je zorgt er bovendien voor dat ik niet zelf een weblog hoef te beginnen. Daar ben ik toch echt te lui voor.
Geplaatst door: peter | donderdag 12 november 2009 om 8:43:05
Wat is de dankbaarste herdenking: tien jaar VUT of tien jaar SanteLOGie? In elk geval gefeliciteerd met allebei. Je 'stukjes' zetten aan tot nadenken, moet ik je bekennen.
Geplaatst door: Ton | donderdag 12 november 2009 om 8:57:48
Mijn hartelijkschten Geluk Wenschen. Het doet mij nieveransch deugd' , met Uwen welgemeenden Schtukjensch iedere dag' de nieuwe dag' desch leevensch voldoende blij en hopschend door te komen.
En Weet u wat?
Gaat u gewoon door.
Zonder mankeeren.
- '\^_^/' -
Of ik doe U wat.
Geplaatst door: juzo | donderdag 12 november 2009 om 9:40:54
Gefeliciteerd met je 71e verjaardag en met je 10 jarige blog! Ik hoop dat je nog eens 10 jaar eraan plakt. Want zoals je wel weet lees ik je blogs altijd graag ;-)
Geplaatst door: twitter.com/luclodder | donderdag 12 november 2009 om 9:41:37
Hee!!!
Wie heeft dat blauwe veldje met die golven?
Dat is van MIJ.
'\Ô_Ô/'
En laat ik 't niet merken.
Ik ben daar heel precieziglijk in.
Als vertegenwoordiger van de rekkelijken.
In samenleving en maatschappij.
Geplaatst door: juzo | donderdag 12 november 2009 om 9:44:11
You Rock! Geweldig, ik had totaal niet in de gaten dat het al 10 jaar is, er is in die tijd veel gebeurd......
op de volgende 10
Cleo
Geplaatst door: Cleo | donderdag 12 november 2009 om 11:29:16
Waarde 'Internet Amice',
Mede namens Cily van harte en dubbel gefeliciteerd!
Blijf me nog lang inspireren...
Geplaatst door: Henk van Loon | donderdag 12 november 2009 om 11:30:58
Beste Sante,
Gefeliciteerd. Grappige gedachte toch dat je mij inspireert tot onrust en willen levensgenieten terwijl ik je alleen maar via internet 'ken'. Het is dat je te ver weg woont om nadat we een heerlijk wijntje samen gedronken hadden gewoon weer de fiets naar huis te pakken. Daarom proost ik maar virtueel met je!
Geplaatst door: Mees | donderdag 12 november 2009 om 11:52:18
Gefeliciteerd Sante met de 10e verjaardag van je inspirerende blog en gefeliciteerd met je inspirerende nieuwe leeftijd!
Geplaatst door: yaya | donderdag 12 november 2009 om 15:22:05
Dag Sante,
Van harte gefeliciteerd. Ik ben elke dag blij dat ik je (veel) meer dan tien jaar geleden tijdens een fascinerende Perestrojka-reis heb leren kennen en daar intrigerende gesprekken met je voerde. Later had ik een vraag op jouw vakgebied en kreeg ik een doeltreffend antwoord. Weer later ontdekte ik één van je stukjes. Een boekmarkje was zo gemaakt, en sindsdien behoor ik tot de dagelijkse terugkeerders, voor dagelijkse inspiratie en nog een beetje feeling met het vak. Laten we dat nog lang zo houden!
Geplaatst door: Andreas | donderdag 12 november 2009 om 19:35:32
En ook hier op je eigen site nogmaals van harte proficiat! Ik ben nog niet zo lang een trouwe lezer, want per ongeluk hier beland via de oase van mevr. SW, maar zal zeker je archief nog verder gaan uitdiepen.
Maar waarom geen bundel publiceren, en dan niet zo'n dunnetje van maar 82 pagina's als “Ga door, vertel alles” waar ik net al naam-googelend op stuitte, (en is deze nog ergens te bekomen?) maar gewoon je gehele blog-oeuvre?
Geplaatst door: Touareg | donderdag 12 november 2009 om 22:10:33
Ik dacht altijd dat ik een grapje maakte als ik jou oudje noemde. Maar het is een grap meer. En toch lijkt het alsof je gisteren nog op de redactie zat. Of word ik nu ook een oudje.....
proficiat met de mijlpaal
Geplaatst door: hans goossen | donderdag 12 november 2009 om 22:44:27
Hartelijk gefeliciteerd, Sante, en bedankt voor al die stukjes waar ik de laatste tijd mijn computerdagen mee begin!!!
Geplaatst door: G'dush | donderdag 12 november 2009 om 23:26:21
Beste Sante,
Zeer gefeliciteerd, en wel met beide jubilea. Ik sluit me bij Mees aan die je vast ook via Sylvia vond. Het is niet altijd makkelijk in het buitenland toevende met de hollandse zaken en politiek 'bij' te blijven. Jouw blog helpt daar heel heerlijk mee. Gewoon doorschrijven en ons laten meegenieten. Dank!
Geplaatst door: ernamarcus | vrijdag 13 november 2009 om 3:16:39